داشتم صحبت های محمدرضا شعبانعلی درباره عزت نفس رو گوش می دادم دیدم من هم از این سرمایه م زیاد هزینه کردم مثلا اینکه رعایت حریم خودم رو به دیگران یاد ندادم؛ هرچند نظر نزدیکانم خلاف این هست چون انتظار دارن هنوز فاطمه ای باشم که بخاطر دوست داشتن باج میده و با لذت این درد رو پذیراست.

آدمها میتوانند نمایش سخیف و مشمئزکننده ای از " آنچه که نیستند " باشند اما حتی همین وجه نمایشی غیر جذاب هم تصویر اصیلی نباشد.

مع هذا تصور نکنید همیشه آدمهای نمایشی لزوما نسخه های درخشانی از خودشان را با فریبکاری ارائه کنند.

سخت گفتم؟!